Klassiek & Architectuur 2026 – Orfeo Producties. – 10/5/2026 M127

Klassiek & Architectuur 2026 – 10/5/2026 M127 – ono architectuur – concert: Orfeo String Quartet

de site:

Tussen Harmoniepark en de Leien hebben langs de Mechelsesteenweg grote herenwoningen vaak plaats gemaakt voor appartementsgebouwen uit het interbellum en nadien. De vlakke gevelwanden vormen er samen een stedelijke spelonk zonder veel porositeit. Tussen de Heilige-Geestkerk en muziekacademie staat een goed ingenesteld kantoorvolume uit de jaren 60 met een rationele betonstructuur gespekt door aberaties en onvoorspelbaarheden. Het gebouw was hermetisch en werkte niet mee aan de straat. Het was energetisch problematisch en de beperkte open ruimte op de site volledig geasfalteerd op de ondergrondse parking. De enige nabije volle grond was overbouwd door een eenlaags langgerekt bergingsvolume van de kerk.

Door in overleg te gaan met de kerk en de aanbouwsels af te breken wordt de kans op een tuin tot tegen de steunberen vrijgelegd. De nieuwe buurttuin biedt een uitstap vanuit de stedelijke engte die wordt ingeleid door een dubbelhoge loggia als bij portici in Bologna. Deze ontmoetingsplek aan de straat zet het laagdrempelig gelijkvloers programma in met koffiebar, een gedeeld onthaal, polyvalente foyer en vergaderplekken. Twee ruim uitgesneden vides verbinden de lunchruimte en bibliotheek met het aldus ruimtelijk gemaakte gelijkvloers. Erboven worden de individuele kantoren voor advocaten afgewisseld met verdiepingen met co-werkplekken.

De schoonheid van het betonnen karkas, voorheen verscholen achter flinterdunne steriele bekledingen, wordt maximaal vrijgelegd. Waar beton, dat zich eerst binnen bevond, buiten komt te staan worden aanhelingen als betondekking en sculpturale (kunst)kolomomhullingen toegepast. De ontmoeting van het structurele ritme en dat van de asynchrone geïsoleerde gevelschil, uit eenvoudig rood gebakken klei, zorgt voor veel variatie. Rode en papierwitte schaduwdoeken brengen plezier bovenop de zon. Het houten buiten- en binnenschrijnwerk kenmerken de huiselijke interieurs. Tegels en tapijt, met de kleur van rode aarde, bepalen de werkvloer.

Na de uitgebruikname in 2016, is de ontwijde Heilig Hartkerk getransformeerd tot Hartetroef. De kerk blijft een ontmoetingsplek voor de omliggende buurt, maar dan zonder religieuze connotatie. Het gebouw kreeg nieuwe dwarse verbindingen en de zijgevels werden opengewerkt waardoor er overdekte buitenruimtes ontstaan: een galerij aan de pleinkant en een zonnige loggia aan de tuinkant. In deze zijgevels zijn er ook nieuwe ingangen toegevoegd. Met één nieuwe verdiepingsvloer in het schip (later misschien twee in het koor) ontstaan ruimtes met sterk verschillende karakters. Een stijgkern in de viering verbindt alles. Er is een ontmoetingsruimte en een sociaal restaurant, met daarboven een feestzaal en intieme nissen in de zijbeuk. Het schip kreeg glazen wanden en houten elementen, met behoud van de monumentale spitsbogen. De kapitelen schuiven in ruitvormige vloercassettes, verwijzend naar de kruisgewelven. Er zijn verschillende klimaatregimes, met tussen de nieuwe vloeren de best geïsoleerde ruimtes. De renovatie van de aanpalende pastorij biedt ruimte voor een buurthuis.

Buurtgesprekken binnen stadsvernieuwingsproject En Route hebben geleid tot een reorganisatie van het sociale weefsel van Sint-Amandsberg. De vzw Pastorij, die de leegstaande pastorijwoning zelf in gebruik nam, speelt hierin een actieve rol. Kerk en pastorij bieden een divers aanbod aan ruimtes, en de herbestemming fungeert als katalysator voor verdere ontwikkeling. De kerk is nu een flexibele structuur die op verschillende manieren kan worden gebruikt, terwijl de dialoog met de neogotische architectuur behouden blijft. De monumentaliteit wordt naar buiten gekeerd, en het hartmotief verbindt oude en nieuwe betekenissen. De renovatie van de pastorij beperkt zich tot één sterke ingreep, waardoor er ruimte blijft voor toe-eigening. Voor beide gebouwen, hoe verschillend ook, is de afstemming met de publieke ruimte cruciaal. Dit project toont aan dat binnen bestaande contouren, zonder extra ruimtebeslag, veel extra ruimte kan worden gewonnen en dat gebruikte materialen waardevol zijn. Niet-herbruikbare delen van de bonte cementtegelvloeren zullen elders in de buurt een nieuwe bestemming krijgen.

De architect: ono architectuur

ono architectuurwerd opgericht in 2007 en wordt geleid door Gert Somers, Jonas Lindekens en Sara Verleye in een divers team van een tiental architecten.

Het werk varieert van scenografieën, interieuropdrachten en woningen tot grootschaligere woningbouwopgaves, publieke gebouwen, complexe projecten rond hergebruik en beschermd erfgoed. ono architectuur is betrokken in verschillende samenwerkingen voor nieuwe stedelijke bouwblokken. De architectuur zet zich in voor de stad, het dorp en het landschap. Niet zelden verschuift de ontwerpaandacht naar het specifiek vorm- en betekenis geven aan tektoniek vandaag. Een diepgaande kennis van maken leidt tot een begrijpelijke manier van bouwen.

De projecten zijn breed gepubliceerd, meerdere malen bekroond en gepresenteerd in lezingen en tentoonstellingen doorheen Europa. De architectuurpraktijk werd met essays rond hergebruik, transformatie van constructies, interieur en beschermd erfgoed geselecteerd voor conferenties. De vennoten hebben ervaring met lesgeven aan de Vrije Universiteit Brussel en TU Delft en werden uitgenodigd voor verschillende jury’s.

De musici: Orfeo String Quartet

Het Orfeo String Quartet is een nieuw en veelbelovend strijkkwartet dat is ontstaan uit het gerenommeerde kamerorkest Orfeo Orchestra. Deze formatie markeert een spannend nieuw hoofdstuk voor de aanvoerdersvan de strijkerssectie van het orkest, die hun krachten nu bundelen in een intiemer ensemble om de prachtige wereld van het strijkkwartetrepertoire te verkennen.

Het kwartet bestaat uit vier uitzonderlijke muzikanten: Jo Vercruysse op eerste viool, Ann Lafaille op tweedeviool, Mattijs Roelen op altviool en Christoph Bunzendahl op cello. Samen brengen zij een rijke ervaring en een diepgewortelde muzikale connectie naar het podium, wat resulteert ineen krachtige en expressieve klank.

Met hun gezamenlijke achtergrond in het Orfeo Orchestra, waar zij hebben bijgedragen aan de unieke klank en interpretatieve finesse van het orkest, belooft het Orfeo String Quartet een dynamische en verfijnde uitvoering van zowel klassieke als moderne strijkkwartetwerken. Hun repertoire strekt zich uit van de meesterwerken van de klassieke traditie tot innovatieve en hedendaagse composities, waarmee zij een breed publiek willen aanspreken en inspireren. Maar vooral wil het nieuwe Kwartet zich onderscheiden door vergeten parels uit het repertoire voor strijkkwartet opnieuw onder de aandacht brengen.

Het Orfeo String Quartetstreeft ernaar om de intimiteit en complexiteit van het strijkkwartetgenre tot leven te brengen, en hun optredens beloven een diepgaande muzikale reis voor zowel de musici als het publiek. Met hun passie, vakmanschap en artistieke visie zullen Jo, Ann, Mattijs en Christoph de harten van luisteraars veroveren en een blijvende indruk achterlaten in de wereld van de kamermuziek.