Hans Op de Beeck
Vanishing Point
10 september – 7 november, 2026 | Brussel
Almine Rech Brussel presenteert vanaf 10 september ‘Vanishing Point,’ de eerste solotentoonstelling van Hans Op de Beeck bij de galerie, te zien tot en met 7 november 2026.
In een wereld die verzadigd is door beelden, snelheid en voortdurende afleiding, biedt het werk van Hans Op de Beeck iets wat vandaag bijna radicaal aanvoelt: stilte. Zijn installaties, sculpturen, films en tekeningen vragen niet luid om aandacht — ze zuigen de toeschouwer langzaam naar binnen, in zorgvuldig opgebouwde werelden waarin de tijd lijkt stil te staan en betekenis zich geleidelijk ontvouwt.
Een vruchtbare manier om dit artistieke universum te benaderen is via het concept van het vanishing point, het verdwijnpunt uit de perspectiefleer en de titel van zijn expositie bij Almine Rech in Brussel.
In de kunstgeschiedenis markeert het verdwijnpunt de plaats waar lijnen samenkomen en de zichtbare wereld zich opent naar een denkbeeldige diepte. Het is tegelijk een punt van ordening en van verdwijning: een plek waar het zichtbare zich terugtrekt in de verte en waar de blik voortdurend naartoe wordt geleid.
In het werk van Op de Beeck functioneert dit verdwijnpunt niet alleen als een formeel principe, maar ook als een existentiële metafoor. Zijn oeuvre draait rond wat zich aan onze greep onttrekt: tijd, herinnering, aanwezigheid en betekenis.
De tentoonstelling bij Almine Rech in Brussel maakt de gedachte expliciet van het verdwijnpunt als mentale ruimte. De titel verwijst niet enkel naar een perspectivisch gegeven, maar naar een toestand waarin het concrete langzaam overgaat in het mentale, het tastbare in het imaginaire.
De bezoeker wandelt door een omgeving gevuld met meubels, sculpturen en decoratieve elementen die tegelijk vertrouwd en raadselachtig aanvoelen. Elk object lijkt een spoor van een verhaal te bevatten, maar geen enkel verhaal wordt volledig onthuld.
Waar het klassieke perspectief de blik naar één punt aan de horizon leidt, creëert Op de Beeck ruimtes waarin de toeschouwer voortdurend zoekt naar een centrum dat zich nooit helemaal laat vastleggen. Zijn installaties functioneren als mentale landschappen waarin betekenis steeds verschuift. Het verdwijnpunt wordt een plaats van projectie: een horizon waarop herinneringen, associaties en verlangens samenkomen zonder ooit definitief vorm te krijgen.
Kenmerkend voor Op de Beecks oeuvre is zijn consequente gebruik van monochrome grijstinten. Veel van zijn sculpturen en installaties zijn uitgevoerd in nuances van asgrijs, antraciet en krijtachtig wit. Die keuze is veel meer dan een esthetisch gebaar. Door kleur weg te nemen, bevrijdt hij objecten van hun directe herkenbaarheid en plaatst hij ze in een schemergebied tussen werkelijkheid en herinnering.
Het effect is bijzonder. Een draaimolen, een gedekte tafel of een interieur krijgt iets spookachtigs, alsof het zich niet langer volledig in het heden bevindt. De objecten lijken restanten van een ervaring die al voorbij is of nog moet plaatsvinden. Ze bevinden zich op de grens tussen verschijnen en verdwijnen.
Net zoals een verdwijnpunt zich nooit werkelijk laat bereiken, blijven ook deze ruimtes zich onttrekken aan een definitieve interpretatie.
Tijd & de poëzie van het alledaagse als centrale aspecten
In Op de Beeck’s werk speelt tijd een centrale rol. Zijn installaties en films lijken zich af te spelen buiten de gewone tijdservaring. Momenten worden uitgerekt, bewegingen vertraagd, gebeurtenissen opgeschort.
Dat gevoel wordt bijzonder sterk in de animatiefilm Vanishing Point, waarin scènes elkaar opvolgen in een trage, bijna hypnotische choreografie. Ruimtes verschijnen en verdwijnen, objecten verschuiven, decors transformeren langzaam.
Hier krijgt het verdwijnpunt een temporele betekenis. Niet alleen de ruimte, maar ook de tijd zelf lijkt naar een horizon te bewegen die nooit volledig bereikt wordt. Verleden, heden en toekomst vloeien in elkaar over. De toeschouwer wordt uitgenodigd om aandachtig te kijken naar wat zich doorgaans aan de blik onttrekt: de kleine verschuivingen, de tussenmomenten, de fragiele overgangen.
De poëzie van het alledaagse is een ander treffend aspect van Op de Beeck’s werk. De kunstenaar bezit een uitzonderlijk vermogen om alledaagse scènes uit woonkamers, tuinen, hotellobby’s, nachtclubs en kustlandschappen op te tillen naar een bijna universele ervaring.
Zijn werk toont geen spectaculaire gebeurtenissen, maar juist momenten van stilstand en contemplatie. Door objecten uit hun gebruikelijke context te halen en zorgvuldig te ensceneren, verandert hij het vertrouwde in iets raadselachtigs.
Veel van zijn installaties dragen bovendien een subtiele narratieve spanning in zich. Er lijkt iets gebeurd te zijn — of net te zullen gebeuren — maar het beslissende moment blijft afwezig. Die openheid maakt de werken des te krachtiger. Zoals een verdwijnpunt zich altijd net buiten bereik bevindt, blijft ook de betekenis van deze scènes voortdurend verschuiven.
Een essentieel spanningsveld in Op de Beecks oeuvre bevindt zich tussen realisme en fictie. Zijn sculpturen zijn uiterst gedetailleerd en lijken op het eerste gezicht levensecht. Toch verraden subtiele vervormingen hun geconstrueerde karakter. Die ambiguïteit is cruciaal.
Ze plaatst de toeschouwer in een toestand van onzekerheid waarin kijken niet langer vanzelfsprekend is. In die zin bezit zijn werk een uitgesproken theatrale kwaliteit.
Zijn installaties functioneren als decors: zorgvuldig opgebouwd, belicht en geënsceneerd. Elk object speelt een rol, elke ruimte suggereert een handeling die zich buiten ons gezichtsveld afspeelt.
Praktische informatie
Hans Op de Beeck
Vanishing Point
10 september – 7 november 2026
Almine Rech
Abdijstraat 20
1050 Brussel
Over Hans Op de Beeck
“Multidisciplinair kunstenaar Hans Op de Beeck creëert tussenwerelden. Zijn werken, zwevend tussen verleden en toekomst, fictie en werkelijkheid, verkennen een hedendaags universum dat doet denken aan een luchtspiegeling, evenals een zintuiglijke duizeling waarin het vertrouwde het vreemde ontmoet. Van installaties tot sculpturen, van video tot animatiefilm, van korte verhalen tot schilderkunst en tekeningen, van fotografie tot geluidsmateriaal: de media die hij gebruikt lijken samen te komen in de definitie van een topos — een mentaal theater dat de toeschouwer onderdompelt in een reflectieve sociale en culturele ervaring, een intieme beschouwing van de menselijke conditie.” Eva Prouteau, kunsthistoricus en criticus
Hans Op de Beeck is een toonaangevende beeldend kunstenaar gevestigd in België, bekend om zijn internationale carrière van meer dan twintig jaar. Hij werkt met een brede waaier aan media en creëert sculpturen, installaties, video’s, fotografie, animatiefilms, tekeningen, schilderijen en korte verhalen. Zijn werken onderzoeken vernieuwende manieren om inhoud over te brengen via een doordachte keuze van medium, waarbij elk werk getuigt van zijn streven naar de meest accurate en doeltreffende visuele vertelling. De schaal van zijn creaties varieert sterk, van intieme aquarellen tot monumentale driedimensionale installaties van wel 600 m2. Deze diversiteit aan formaten en technieken benadrukt zijn voortdurende aandacht voor het gebruik van de meest geschikte visuele taal voor elk project. Het oeuvre van Hans Op de Beeck wordt gekenmerkt door een grote esthetische veelzijdigheid, schommelend tussen minimalisme en uitgewerkte, soms exuberante visuele vormen, steeds in dienst van een zo helder mogelijke uitdrukking van de betekenis van elk werk. Zijn werk richt zich voornamelijk op de relatie van de mens tot tijd, ruimte en samenleving.
Recente solotentoonstellingen omvatten: KMSKA, Antwerpen, België, 2025; Powerlong Museum, Shanghai, China, 2024; The Nordic Watercolour Museum, Skärhamn, Zweden, 2024; Kunsthal KAdE, Amersfoort, Nederland, 2024; Amos Rex, Helsinki, Finland, 2022; The State Hermitage Museum, Sint-Petersburg, Rusland, 2021, onder andere. Groepstentoonstellingen omvatten: Museum Voorlinden, Wassenaar, Nederland, 2025; Musée des Confluences, Lyon, Frankrijk, 2025; Musée d’arts de Nantes, Nantes, Frankrijk, 2024; Kröller-Müller Museum, Otterlo, Nederland, 2024; Uffizi Galleries, Florence, Italië, 2024; Saudi Arabia Museum of Contemporary Art, Riyad, Saoedi-Arabië, 2024; Aichi Prefectural Museum of Art, Aichi, Japan, 2024, onder andere.
Museum collecties omvatten: MuHKA, Antwerpen, België; S.M.A.K., Gent, België; Kröller-Müller Museum, Otterlo, Nederland; Albertina Museum, Wenen, Oostenrijk; Amos Rex, Helsinki, Finland; Centraal Museum, Utrecht, Nederland; Red Star Line Museum, Antwerpen, België; Towada Art Center, Towada, Japan; MOCAK Museum, Krakau, Polen; Musées Royaux des Beaux-Arts de Belgique, Brussel, België; The National Museum of Art, Architecture and Design, Oslo, Noorwegen, onder andere.
Over Almine Rech
Almine Rech, opgericht in 1989 in Parijs voor een tentoonstelling van James Turrell’s Space Division, is uitgegroeid tot een internationaal gerenommeerde galerie die bekend staat om haar toewijding aan minimale, perceptuele en conceptuele praktijken. Vroege samenwerkingen met James Turrell, John McCracken en Joseph Kosuth vestigden de reputatie van strengheid en onafhankelijkheid.
In de daaropvolgende decennia breidde de galerie strategisch uit in Brussel, Londen, New York en Shanghai, terwijl de solide Parijse fundamenten behouden bleven. Elke nieuwe ruimte weerspiegelt een weloverwogen aanpak om de relaties met kunstenaars en verzamelaars te verdiepen en tegelijkertijd de visie van de galerie te behouden.
Het programma is geworteld in duurzame relaties met kunstenaars als James Turrell, Joseph Kosuth, Jeff Koons, Ha Chong-Hyun, Richard Prince, Ryoji Ikeda en Larry Poons, maar ook met verzamelaars als Pablo Picasso, Tom Wesselmann en Günther Förg. Een nieuwe generatie – Claire Tabouret, Nathaniel Mary Quinn, Chloe Wise, Vaughn Spann, Genesis Tramaine, Ewa Juszkiewicz, Ali Cherri, Oliver Beer – voegt nieuwe stemmen toe aan deze dialoog en versterkt de toewijding van de galerie aan originaliteit en uitmuntendheid in schilderkunst, beeldhouwkunst, installatie en nieuwe media.
Almine Rech verdedigt artistieke vrijheid als een vitale kracht in de samenleving. Het is haar missie om kunstenaars te ondersteunen met helderheid, consistentie en betrokkenheid op de lange termijn, door tentoonstellingen te presenteren in haar internationale ruimtes en op toonaangevende beurzen zoals Art Basel, TEFAF en Frieze. Via Almine Rech Editions produceert de galerie ook prints, catalogi en monografieën, waarmee ze bijdraagt aan het behoud en de verspreiding van een kritisch artistiek discours.
Foto: Hans Op de Beeck
