De kunstenares, door critici vaak omschreven als “punkbeeldhouwster”, maakt in de jaren 2000 naam met haar inmiddels welbekende vuilnisbakken, die uitgroeien tot haar artistieke signatuur.
BPS22 // Charleroi
26.09.26 > 03.01.27
BPS22 trapt het seizoen 2026-2027 af met Sculpture is not dead, de eerste grote tentoonstelling in België van Anita Molinero (Floirac, 1953). Deze Franse kunstenares van Spaanse afkomst is een bekend figuur binnen de kunstwereld. Al sinds het begin van de jaren 2000 trekt ze de aandacht met de sterke expressieve kracht van haar beeldhouwwerken, die ze maakt van afvalmateriaal dat ze verbrandt, verscheurt, breekt, samendrukt, in elkaar zet of vervormt. Ze laat zich inspireren door talrijke, uiteenlopende invloeden om een oeuvre te creëren dat niet onder één noemer te brengen valt en, ook al ontkent ze dit zelf, kan worden gezien als een bijtend oordeel over decennia van ongebreideld productivisme.
De kunstenares valt in de jaren 2000 meteen op met haar ondertussen welbekende verbrande vuilnisbakken. Al snel krijgt ze de bijnaam “vuurhouwster”: ze versnijdt, verwarmt en vervormt haar werkmaterialen op het monsterlijke af. Het werk van Anita Molinero is resoluut hedendaags, met materialen die passen bij haar tijd. Ze vertrekt steeds van voorwerken die ze zelf verzamelt: afval uit de straten, industrieel afval, kegels, koplampen van auto’s, containers, piepschuim, netten van sinaasappels, uitlaatpijpen, teer…
Ik heb geen verbeeldingskracht. Als ik niets zie, kan ik niets doen. (lacht) – Anita Molinero
Sculpture is not dead is de 50ste solotentoonstelling van de kunstenares. In de geest van de spreuk “Punk is not dead”, blaast ze nieuw leven in 30 jaar aan beeldhouwkunst, terwijl de titel een eerbetoon is aan de kunstenares zelf, die door critici vaak omschreven wordt als “punkbeeldhouwster”. De creaties van Anita Molinero zijn dynamisch, “elektrisch” zelfs, houden zich niet aan de regels en zetten deklassieke definities van wat in haar tijd als kunst wordt beschreven in vraag. Sommige stukken zijn fragiel, vuil, schokkend of zelfs ronduit verontrustend. Hun samenstelling is soms genoeg om toeschouwers uit hun lood te slaan. De beeldhouwkunst is in haar handen niet dood, maar vrij van alle regels.
In deze tentoonstelling georganiseerd door Camille Gouget, die al heel lang met de kunstenares samenwerkt, staan de werken opgedeeld volgens type en medium, wat een nieuwe, volstrekt onbekende en originele kijk op het werk van Anita Molinero aanmoedigt. Niet de chronologie of de conceptuele perspectieven, die de kunstenares overigens altijd afgewezen heeft, bepalen de ruimtelijke opstelling, maar de materialiteit, de tastbaarheid en de zintuiglijkheid. Beelden worden fysiek beleefd en ervaren.
In de Grande Halle van BPS22 gaan de materialen de confrontatie aan alsof
ze op een uitgestrekt slagveld staan. De beeldhouwwerken zijn wat overblijft: roestvrij staal met deuken, gesmolten plastic, door zuur aangetast piepschuim. Ze lijken nog warm, smeulen zelfs hier en daar, en nemen de toeschouwer mee door een tentoonstelling die voor een oorlogsscène zou kunnen doorgaan. De beelden zijn niet dood, maar klampen zich vast aan de ruimte van het museum. En mochten ze ooit verdwijnen, dan worden ze onze archeologie van de toekomst. Onze achter-achter- achterkleinkinderen zullen zich dan afvragen: “Is dat hoe het eraan toeging in de 20ste eeuw? Bah!”
Speciaal voor deze tentoonstelling stelt de kunstenares twee nieuwe werken op grote schaal voor. Eén installatie is een protocolwerk dat in situ werd ontworpen in de Salle Pierre Dupont en voor het eerst in tien jaar geactiveerd wordt. De andere is volledig nieuw en gemaakt van rupsbanden van bouwmachines. In beide gevallen werden de gebruikte materialen verzameld in Charleroi en omstreken. Anita Molinero haalt haar materiaal namelijk bijna uitsluitend uit wat er ter plaatse aanwezig is, dicht bij haar en bij de plek waar ze werkt. Al haar creaties zijn bijgevolg een ontmoeting tussen de kunstenares en voorwerpen die haar hebben geraakt met hun originaliteit en ruwe schoonheid. Ze zijn getuigen van de plekken waar Anita Molinero werkt en van hun verhalen.
PRAKTISCHE INFORMATIE
Locatie
BPS22
Campus Charleroi Métropole
22 Boulevard Solvay
6000 Charleroi
Data
Tentoonstelling: van 26 september tot 3 januari 2027
Persbezoek: donderdag 24 september 2026, 11:00 uur
Vernissage: vrijdag 25 september 2026, 19:00 > 23:00 uur
Openingsuren
Van dinsdag t.e.m. zondag, van 10:00 tot 18:00 uur
Tarieven
Volwassenen: € 6
Senioren: € 4
Studenten en werkzoekenden: € 3
Ticket artikel 27: € 1,25
Gratis voor kinderen onder 12 en de eerste zondag van elke maand.
Website
Foto: © Aurélien Mole
