Ann Vandewalle laat zich in haar keramisch werk leiden door haar fascinatie voor de natuur.
Organische vormen groei, verval en beweging vormen een voortdurende bron van inspiratie.
In haar werk speelt ze intuïtief met oppervlakten, structuren die beweging en vergankelijkheid suggereren
In combinatie met de glazuren die ze kiest zoek ze naar een soort verontrustende schoonheid.
Moon Perwez ontwerpt kleding en maakt muziek onder de artiestennaam “ECHOMOON” Werkt graag met afgedankte producten, tweedehands en zelfs vuilnis. Antieke en historische thema’s worden aangesneden in de designs.
Met moderne materialen een oude vibe creëren . Kenmerkend zijn de vaak excentrieke designs.
Kloot Per W groeide op in Tervuren: “Mijn schilderwerk is kleurrijk zowel met pastel als acrylverf. Ik teken al heel mijn leven en begon te exposeren in 1986, erotiek en absurde humor zijn nooit ver weg, ik ben een figuratieve Stuckist (to be stuck: blijven steken in het figuratieve). Ik gebruik soms abstracte achtergronden waarin mijn ingebeelde wezens en situaties zich afspelen.
Ik werk in verschillende stijlen en richtingen, van rustig gestileerd pseudo realisme tot ADHD droomwerelden met 20 scenario’s door elkaar, tot explosies met pastelkrijt. Ik heb in al die jaren zeker meer dan 120 keer tentoongesteld meestal binnen maar ook buitenland.
Ik werd drie keer uitgekozen door de canvas collectie. verleden jaar heb ik drie grote expo’s afgewerkt Midsummer Jazz Ronse, overzichtstentoonstelling 1985-2025 in Tervuren en KPW 70 in CC De Muze Heusden Zolder. Mijn invloeden zijn o.a. het onalledaagse leven, de strips van Marc Sleen, Picasso, Johannes Vermeer en Pop Art
ik ben 99% autodidact. De andere kant van mijn kunst is muziek.
Op 1 november 2026 om 15u zal de expo afgesloten worden met een finissage met optreden van Kloot Per W en Rudy Trouvé.
Aditus
Het project ADITUS – oftewel Ingang – toont een verzameling schilderijen, tekeningen en beeldjes van denkbeeldige poortgebouwen, doorgangen, openingen.
Het lijken zinloze constructies, soms megalomane toegangen tot – waarschijnlijk – niets.
Geen reiziger te zien, geen bewoner, zelfs geen pastorale eenzaat.
De negentiende-eeuwse hunker naar eindeloosheid lijkt hier weer opgepikt.
Cenotaaf of mausoleum, bunkers of ruïnes? Een memoriaal?
De schilderijen, tekeningen en beeldjes tonen, maar zeggen niets.
Welkom in een vreemde wereld.
