Antwerpse Associatie werkte toe naar internationale dag tegen racisme en discriminatie
Een weeklang zetten de Antwerpse hogeronderwijsinstellingen de strijd tegen racisme en discriminatie centraal. De Antwerpenaar ziet het resultaat ook in het straatbeeld: vier onderwijsgebouwen kregen elk een strofe van een nieuw gedicht van Esohe Weyden.
Op zaterdag 21 maart is het de internationale dag tegen racisme en discriminatie. De Associatie Universiteit & Hogescholen Antwerpen (AUHA) werkte een hele week rond het thema. Alle partnerinstellingen organiseerden lezingen, gesprekken, kunst en ontmoeting onder de noemer United* against racism. “Op die manier stimuleren we dialoog, bewustwording en engagement binnen en over onze instellingen heen”, zegt Herman Van Goethem, AUHA-voorzitter.

Schoonheid in verschillen
Onderwijsschepen Nabilla Ait Daoud steunt het initiatief voluit. “Een stad wordt sterker wanneer we niet wegkijken, maar écht kijken – naar elkaar. Deze week maken we ruimte voor elke stem, elk verhaal: voor blikken die niet langer schuren, maar ontmoeten. Samen met de instellingen van de Associatie maken we racisme en discriminatie bespreekbaar. Wie goed kijkt, zal deze week zelfs poëzie vinden op onverwachte plekken in onze stad.”
United* against racism is inderdaad ook zichtbaar in het straatbeeld. Stadsdichter Esohe Weyden schreef speciaal voor de Antwerpse Associatie het gedicht Tot de stilte bezwijkt. “De boodschap is dat er heel veel sterkte en schoonheid zit in verschillen”, legt Weyden uit. “Ik denk ook dat dat een stad typeert: hoe meer verschillen er zijn, hoe rijker een stad wordt.”

Realistische studenten
Het werk telt vier strofen: de Universiteit Antwerpen, KdG Hogeschool, AP Hogeschool en de Antwerp Maritime Academy (AMA) stelden elk een gebouw ter beschikking en spelen ‘gastvrouw’ voor een strofe. Op Instagram reageren studenten enthousiast op het initiatief: “Het is mooi dat de verschillende campussen verbonden zijn door één gedicht” en “Het is belangrijk om je samen te verzetten tegen racisme. Dat kan je niet alleen.” Maar studenten zijn ook realistisch: “Ik vind dit een mooi initiatief, maar ik vind het ook wel spijtig dat het nog steeds nodig is.”
www.auha.be/united/united-against-racism/

Tot de stilte bezwijkt
I
Blikken raspen langs mijn lichaam,
steken als splinters in mijn huid.
In mijn poriën huizen generaties liefde.
Dit lijf blijft overeind. Dit lijf is thuis.
II
Een stad is meer dan steen en straat.
Ze groeit waar verschil niet wordt gevijld,
waar geen lichaam wordt gedwongen
tot één manier van zijn.
III
Kennis knettert, kantelt denkkaders,
laat stelligheden wankelen,
snijdt door woorden die uitsluiten,
tot elke stem haar klankkast vindt.
IV
Wanneer wat op kleur wordt gewogen
in de ogen wordt gekeken,
bezwijkt de stilte, legt wantrouwen zich neer
en krijgt liefde weer ruimte.
Esohe Weyden, stadsgedicht 2026 voor AUHA
Foto: Jelle Jansegers.












