C’est ma vie – Salvatore Adamo blijft zijn publiek raken

Salvatore Adamo bewees tijdens zijn concert in Antwerpen dat zijn muziek na meer dan zestig jaar nog altijd een bijzondere plaats inneemt bij het publiek. De 82-jarige Belgisch-Italiaanse chansonnier bracht een programma waarin vertrouwde klassiekers werden afgewisseld met recenter werk. Dat zorgde voor een avond die zowel op nostalgie als op actualiteit steunde.

Nummers als Tombe la neige, Vous permettez, monsieur en Inch’Allah vormden vanzelfsprekend enkele van de meest herkenbare momenten. De bekende melodieën werden warm onthaald en lieten horen waarom Adamo’s repertoire verschillende generaties heeft weten te bereiken. Tegelijkertijd koos hij ervoor om niet uitsluitend op het verleden te teren. De nieuwe nummers gaven het programma voldoende afwisseling en maakten duidelijk dat hij zijn muzikale verhaal nog altijd verder wil vertellen.

Tussen de liedjes door nam Adamo regelmatig de tijd om het publiek toe te spreken. Hij vertelde persoonlijke herinneringen, maar sprak ook over zijn bezorgdheid over de oorlogen in de wereld, de situatie tussen Israël en Palestina, migratie en zijn verlangen naar vrede. Vooral bij Inch’Allah en Le monde a mal kreeg dat engagement extra betekenis. Die momenten gaven het concert een persoonlijke en menselijke dimensie. Soms werden de tussenkomsten wel wat lang, waardoor het tempo van de voorstelling tijdelijk zakte. Een iets strakkere afwisseling tussen woord en muziek had de avond nog meer vaart kunnen geven.

Muzikaal werd Adamo begeleid door een ervaren liveband die zijn nummers verzorgd ondersteunde. Zelf zong hij met de warmte en charme die zo kenmerkend zijn voor zijn stijl. Tegelijk was hoorbaar dat zijn stem niet meer dezelfde kracht en trefzekerheid heeft als vroeger. Dat is echter niet bepalend voor de hele voorstelling. Adamo weet nog steeds gevoel in zijn nummers te leggen en gebruikt zijn ervaring om zijn repertoire op een overtuigende manier te brengen.

Wat vooral overeind bleef, was de sterke band tussen de zanger en zijn publiek. De reacties uit de zaal waren enthousiast, zeker wanneer een bekende klassieker werd ingezet. Toch draaide deze avond niet alleen om terugkijken. Door zijn persoonlijke verhalen, zijn maatschappelijke bezorgdheid en zijn nieuwe muziek kreeg het concert meer inhoud dan een eenvoudige reis door het verleden.

Met C’est Ma Vie liet Salvatore Adamo zien dat zijn muzikale carrière nog altijd betekenis heeft. Zijn stem mag inmiddels tekenen van de jaren dragen, zijn vermogen om verhalen te vertellen en emoties op te roepen is nog steeds aanwezig. De combinatie van vertrouwde chansons, nieuw werk en persoonlijke engagementen maakte van de avond een warme en oprechte ontmoeting tussen een ervaren artiest en een publiek dat hem duidelijk nog lang niet moe is.