De Vlaamse productie van Dear Evan Hansen ging zondag 5 september in première in het Fakkeltheater in Antwerpen en wist het publiek diep te raken. Na afloop volgde een minutenlange staande ovatie voor cast, orkest en het volledige creatieve team. Een mooier applaus voor deze bijzondere productie is nauwelijks denkbaar.
Dear Evan Hansen, de succesvolle Amerikaanse musical uit 2015 van componisten Benj Pasek en Justin Paul, vertelt het verhaal van de zeventienjarige Evan Hansen. Evan is een intelligente, maar erg onzekere jongen die worstelt met sociale angst, eenzaamheid en het gevoel nergens echt bij te horen. Hij verlangt ernaar om gezien, gehoord en aanvaard te worden.
Wanneer een brief die Evan aan zichzelf heeft geschreven per ongeluk in handen komt van een klasgenoot, ontstaat een tragisch misverstand. De familie van de jongen denkt dat de brief door hun zoon aan Evan is geschreven. Wat begint als een misverstand, groeit al snel uit tot een situatie die Evan steeds verder uit de hand ziet lopen.
Een verhaal met inpakt, hoog niveau van acteer talent, live muziek en een sterke regie.
Evan komt plotseling in de belangstelling te staan en krijgt precies datgene waar hij zo naar verlangde, erkenning en het gevoel erbij te horen. Maar de prijs daarvoor wordt steeds hoger. De musical toont op indringende wijze hoe gemakkelijk een leugen kan ontsporen en hoe groot de gevolgen kunnen zijn wanneer iemand wanhopig op zoek is naar verbinding en erkenning.
Daarmee is Dear Evan Hansen veel meer dan alleen een musical. Het is een verhaal over eenzaamheid, sociale angst, geestelijke gezondheid, familie, verlies, vriendschap en de enorme behoefte van mensen om gezien en gehoord te worden. Ook de rol van sociale media wordt op een confronterende manier belicht hoe snel een verhaal zich kan verspreiden en hoe moeilijk het wordt om controle te houden over wat mensen van je denken.
De musical groeide sinds zijn première uit tot een internationale hit en werd bekroond met meerdere Tony Awards. Het is dan ook geen verrassing dat Dear Evan Hansen wordt beschouwd als een van de meest geliefde musicals van het voorbije decennium.
Dat InTeam ervoor gekozen heeft om deze musical in een Vlaamse versie op de planken te brengen, is zonder meer een uitstekende keuze. De Nederlandstalige bewerking voelt natuurlijk aan en zorgt ervoor dat het verhaal nog dichter bij het publiek komt. De emoties komen binnen, de humor zorgt op de juiste momenten voor ademruimte en de muziek draagt het verhaal op een indrukwekkende manier.
Regisseur Brecht Callewaert weet het complexe en soms confronterende verhaal op een toegankelijke, menselijke manier naar het podium te vertalen. De regie zorgt ervoor dat de verschillende verhaallijnen mooi samenkomen en dat de personages voldoende ruimte krijgen om zich te ontwikkelen.
Het resultaat is een voorstelling die niet alleen mooi is om naar te kijken en te luisteren, maar die je als toeschouwer ook echt meeneemt in de leefwereld van de personages. Dat is ongetwijfeld een van de grote verdiensten van de regie van Brecht Callewaert.
De Cast, Daan Keisse, Joppe Dekoker, Charlotte Suijs, Keoni Blockx, Coraima Gonzalez Garcia, Joke Van Robbroeck, Mira Delbaen, Pieter Klinck en Pieter-Jan Hoessels zetten stuk voor stuk sterke prestaties neer. Er wordt niet alleen uitstekend gezongen, maar vooral ook overtuigend geacteerd.
De personages voelen menselijk en herkenbaar aan, waardoor je als toeschouwer al snel wordt meegenomen in hun verhaal. De emoties worden geloofwaardig gebracht en vooral de kwetsbaarheid die in deze musical zo belangrijk is, krijgt alle ruimte.
Ook muzikaal staat deze productie als een huis. Het live orkest onder leiding van Charles Vanden Broucke geeft de voorstelling een extra dimensie. De muziek is krachtig wanneer het moet, ingetogen wanneer het nodig is en weet de emoties van de personages telkens opnieuw te versterken.
De combinatie van de regie van Brecht Callewaert, de sterke cast en het Live Orkest zorgt voor een voorstelling waarin alle elementen mooi samenkomen.
Maar uiteindelijk is het vooral de combinatie van een sterk verhaal, prachtige muziek, overtuigende vertolkingen en een cast en crew die zichtbaar met hart en ziel op het podium staan, die deze productie zo bijzonder maakt.
De minutenlange staande ovatie na afloop sprak dan ook boekdelen. Het publiek was duidelijk niet alleen onder de indruk van wat het had gezien en gehoord, maar ook emotioneel geraakt door het verhaal dat op het podium werd verteld.
Dear Evan Hansen is een voorstelling die je laat nadenken, je ontroert en je soms ongemakkelijk dicht bij de werkelijkheid brengt. Een musical over mensen die allemaal, op hun eigen manier, verlangen naar verbinding en erkenning.
Proficiat aan de volledige cast, regisseur Brecht Callewaert, het live orkest onder leiding van Charles Vanden Broucke, het creatieve team en uiteraard InTeam voor deze prachtige Vlaamse productie.
____________________________________________________________________________________
Gust Charrin interviewt Charlotte Suijs
Wie is Charlotte?
In kom uit Puurs en ben geboren in 1997. Ik heb meerdere broers, waaronder een tweeling. Ik heb ze wat als inspiratie gebruikt voor mijn rol in dit stuk. In 2019 ben ik afgestudeerd aan het conservatorium van Brussel. Sindsdien heb ik al opgetreden in musicals, (acteren en ensemble), even in Familie en ook in Nederland en Duitsland. Dit jaar zit er nog iets extra’s in de pipeline als musical maar dan kan ik even nog niets over kwijt en is het wachten tot na de foto-shoot.
Charlotte, je speelt Zoë: kan je wat vertellen over haar?
Zoë Murphy is de zuster van Connor en de dochter van Larry en Cynthia. Eigenlijk is ze in het gezin het vergeten kind omdat broer Connor veel uitsteekt, moeilijk doet en daarom veel aandacht vraagt. Ze voelt zich onzichtbaar. Na zijn dood verwacht men dat ze veel meer ruimte zal krijgen in het gezin, maar omdat Evan dan op de proppen komt met al” die mooie verhalen over Connor”, blijft alles maar over Connor gaan wat heel kwetsend is voor Zoë.
Ze had een slechte relatie met haar broer, vond hem niet leuk en ze maakten veel ruzie. Ze was zeer boos op hem, het was een heftige situatie, het blijft aan de ene kant familie, het is haar broer maar als persoon vond ze hem niet fijn. Ze hoopte dat de relatie zou veranderen als hij volwassen zou zijn en dan beter in zijn vel zou zitten.
Ze is ook happy dat Evan al lang een boontje voor haar heeft. Ze voelt zich gewaardeerd door Evan.
Het einde is speciaal en iedereen kan er zijn gedachte in plaatsen of niet ?
Ik denk dat voor het publiek het meer naar een eigen gedachte gaat. Er zijn mensen die zullen vinden dat Evan er te gemakkelijk van af komt. Anderen zullen dan weer vinden dat hij alles kwijt is wat hij heeft opgebouwd. Ieder kan in feite zijn eigen oordeel geven.
Ik snap Evan wel. Hij wil de moeder van Connor troosten. Ze legt bijna haar woorden in zijn mond. Ik zie een rouwende moeder. Ik snap ook waar de leugens zijn begonnen en ook waar ze zich gaan uitbreiden. Op zeker moment kom je in een super grijs territorium terecht. De leugens gaan uitbreiden voor zijn eigen plezier en voor zijn eigen leven veilig te maken. Het is wel begonnen met goede bedoelingen maar op een zeker moment nemen de leugens de overhand.
Is zijn handeling ethisch juist ? Zou ik het zelf doen ? Ik hoop van niet. Zo komt het dat op het einde de mensen achterblijven met een heel uitlopend idee over het individu Evan. Ieder zal er mee omgaan op zijn eigen manier.
De invloed van Sociale media komt ook gretig aan bod?
Het stuk is 10 jaar geleden geschreven. In feite is alles nu nog erger. Toen had nog niet iedereen een smartphone in de klas, nu is dit ondenkbaar.
Het is een instrument dat langs twee kanten snijd Het maakt ons leven soms heel fijn en gemakkelijk, ook om connecties te maken. Aan de andere kant geraakt men zo overprikkeld en raken er connecties door kwijt Het is soms moeilijker om sterke banden te scheppen. Het kan nog veel vluchtiger zijn, zie Instagram. Hoe makkelijker het wordt om connecties te maken hoe moeilijker het in feite wordt.
Nog tot 4 oktober 2026
Rode zaal – Fakkeltheater te Antwerpen
