In zijn nieuwe solotentoonstelling bij Tim Van Laere Gallery, getiteld An Apple for the Road, presenteert Ben Sledsens een reeks schilderijen waarin verwondering, aandacht en verbeelding centraal staan. De tentoonstelling markeert een subtiele maar betekenisvolle verschuiving binnen zijn oeuvre. Terwijl zijn werk steeds herkenbaar blijft door zijn uitgesproken kleurgebruik, monumentale composities en droomachtige beeldtaal, toont deze nieuwe reeks een hernieuwde zoektocht naar spontaniteit, vrijheid en een bewust omarmen van het naïeve als artistieke kracht.
Deze nieuwe reeks schilderijen ontstonden grotendeels vanuit een omvangrijke groep werken op papier die Sledsens de voorbije jaren ontwikkelde als een vrijere en meer intuïtieve tegenhanger van zijn schilderijen. Waar een groot doek vaak een langdurig proces van opbouw en uitwerking vraagt, bood papier de mogelijkheid om sneller te reageren op ideeën, observaties en associaties. Uit deze experimenten groeiden nieuwe composities, onverwachte perspectieven en motieven die vervolgens hun weg vonden naar de schilderijen. Wat aanvankelijk begon als een zoektocht naar eenvoud, leidde uiteindelijk tot een verruiming van zijn picturale vocabulaire. Ingezoomde waterlelies, ritmische structuren van riet, zwevende bloemen, een antropomorfe wolk en mystieke landschappen introduceren een grotere vrijheid in de composities. Grafische ritmes en herhalingen krijgen een prominentere plaats, terwijl de schilderijen tegelijkertijd een opmerkelijke lichtheid behouden.
Centraal in deze nieuwe reeks staat een wereld van kleine, herkenbare ervaringen. Een zwaan die voorbijglijdt over het water. Een wandeling door een besneeuwd landschap. Een zeilboot op een stille zee. Een boeket bloemen bij een open raam.
Een ontmoeting met een kikker, een uil of een waterlelie in bloei. Het zijn beelden die geen spectaculaire gebeurtenissen tonen, maar momenten waarin de tijd even lijkt stil te vallen. Water vormt daarbij een belangrijk ankerpunt. Vijvers, reflecties, waterlelies en spiegelende oppervlakken keren terug als plaatsen van rust, ontmoeting en contemplatie. Voor Sledsens vertegenwoordigt water een universele aantrekkingskracht: een plek waar mens, dier, licht en landschap samenkomen. Het wateroppervlak wordt een picturale ruimte waarin kleur, reflectie en atmosfeer voortdurend met elkaar in dialoog treden. Ook het licht speelt een nieuwe rol in deze tentoonstelling. In verschillende werken lijkt het zichtbare landschap plaats te maken voor iets vluchtigers en moeilijker benoembaar. Mist, schemering en reflecties creëren atmosferische beelden waarin vormen oplossen en opnieuw verschijnen. De kunstenaar probeert niet enkel een landschap weer te geven, maar ook de ervaring ervan: de vochtigheid van de lucht, het verdwijnen van een horizon in sneeuw, het flikkeren van licht op water of de bijna tastbare aanwezigheid van stilte. Zijn schilderijen bewegen zich daardoor steeds vaker op de grens tussen het herkenbare en het ongrijpbare.
Hoewel de werken vertrekken vanuit observaties uit het dagelijkse leven, zijn het geen letterlijke registraties van de werkelijkheid. Sledsens construeert een wereld waarin hij zelf zou willen leven, een eigen universum waarin herinneringen, indrukken, verlangens en kunsthistorische echo’s samenvloeien. De schilderijen tonen niet zozeer hoe de wereld eruitziet, maar hoe zij gevoeld, herinnerd of gedroomd kan worden. Daarmee sluit zijn werk aan bij een lange kunsthistorische traditie. Zoals Claude Monet het kijken zelf tot onderwerp maakte en Pierre Bonnard herinnering en waarneming liet samenvallen in intieme, persoonlijke werelden, bouwt Sledsens aan een universum waarin kleur, licht en emotie een eigen werkelijkheid creëren. Tegelijkertijd roept de mysterieuze kwaliteit van zijn beelden associaties op met de symbolisten, voor wie schoonheid niet louter een esthetische eigenschap was, maar een toegangspoort tot verbeelding en innerlijke ervaring.
Onderliggend aan de tentoonstelling ligt een uitgesproken geloof in de kracht van schoonheid. In een hedendaagse kunstcontext waarin esthetiek vaak met wantrouwen wordt bekeken of als oppervlakkig wordt beschouwd, kiest Sledsens bewust voor een andere positie. Voor hem is schoonheid niet enkel een vorm van escapisme, maar een manier om aandachtiger naar de
wereld te kijken. Ze biedt ruimte voor verwondering, contemplatie en verbinding. Die houding sluit aan bij een gedachte die doorheen de kunstgeschiedenis steeds opnieuw opduikt. Voor Henri Matisse was kunst een bron van rust en mentale helderheid; een plek waar de toeschouwer even kon ontsnappen aan de onrust van het dagelijks leven zonder zich van de werkelijkheid af te keren. Ook bij Sledsens krijgt schoonheid die betekenis. Zij vormt geen vlucht uit de wereld, maar een manier om haar opnieuw te ervaren. Juist daarin schuilt de relevantie van deze tentoonstelling. In een tijdperk dat gekenmerkt wordt door voortdurende informatiestromen, bewegende beelden, politieke spanningen, digitale versnelling en permanente zichtbaarheid, creëren deze schilderijen een zeldzame vorm van aandacht. Ze nodigen uit om te vertragen, om langer te kijken en om opnieuw gevoelig te worden voor wat vaak onopgemerkt blijft. De esthetische ervaring wordt zo meer dan een visueel genoegen alleen. Ze worden een uitnodiging om de wereld opnieuw met verwondering tegemoet te treden.
Met deze tentoonstelling toont Ben Sledsens een oeuvre in beweging: trouw aan zijn fascinaties voor natuur, licht en schoonheid. De schilderijen herinneren ons eraan dat betekenis niet altijd schuilt in het uitzonderlijke of spectaculaire, maar vaak verborgen ligt in het kleine, het alledaagse en het ogenschijnlijk eenvoudige. Precies daar, in die aandacht voor het kwetsbare en het vluchtige, ontvouwt zich de bijzondere kracht van zijn werk.
BEN SLEDSENS
An Apple for the Road
3 september – 10 oktober 2026
Tim Van Laere Gallery, Antwerpen
Jos Smolderenstraat 50
2000 Antwerpen
Foto: tim Van Laere Gallery
