Het bos en de steppe zijn weerbarstige landschappen, die dubbele affecten opwekken bij de mens. Van claustrofobie tot bevrijding; van uitkijkpunt tot beschutting. De aantrekking door het gevaar enerzijds,  en het genot anderzijds, raken elkaar vaak op een vreemde manier. Zoals het 18e eeuwse begrip “The Sublime” al aangaf.
De traditie van het schilderen van ontmenselijkte landschappen, waar de blik op het schilderij, een representatie afspiegelt van “pure” landschappen, waar geen mens was, of geen mens ooit ingreep, is schaars en dun bezaaid.
Het werk van Jean-Marie Bytebier situeert zich in die zeldzame modus.
De duistere bosrand en de verzengende leegte van de steppe, zijn aantrekkelijk, maar tegelijkertijd angstaanjagend.
Het is een vreemde knoop in de menselijke psyche, waar dergelijke tegenstellingen onontwarbaar blijven.In die troebele poel van contradicties zitten echter hoopvolle punten.
De lichtvlek. De bron. Het zijn punten van hoop, binnen een veld van duisternis of ondraaglijk verte. Dit is werk dat zich situeert in een oude traditie, maar het blijft onverminderd de psyche beroeren.
(tekst: Denis Dujardin)
7 May – 24 June 2017
Opening – Sunday 7 May from 2 p.m.
Open – Thursday till Saturday 2-6 p.m.
Mechelsesteenweg 4, 2000 Antwerpen
www.redgallery.be